કવિતાનો ‘ક’

બીજાની પાંખો કાપી ઊડે, કેવો છે આ માણસ..!

પાછો આખેઆખું નભ ઘૂમે, કેવો છે આ માણસ..!

પથ્થરને ઠોકર મારી ખુદને ઘાયલ કરતો જાશે,

ને ઘાંટા પાડી ઘાને ચૂમે, કેવો છે આ માણસ..!

પોતાના ઘરને તો જંગલ..જંગલ સમજે છે સાલો,

ને વાનરની જેમજ કૂદે, કેવો છે આ માણસ..!

ભ્રષ્ટાચારી થૈ નોટોના બંડલ ગજવે ઘાલે ને,

ઈશ્વરની માફક પૈસા પૂજે, કેવો છે આ માણસ..!

બીજાની લીટી નાની કરવા ગોરખધંધા માંડે,

ને પોતાનું કદ દેખી ફૂલે, કેવો છે આ માણસ..!

સંબંધો તો પૈસાની મીટરપટ્ટીથી માપે છે,

માપે, નોંધે ને પાછો ભૂલે, કેવો છે આ માણસ..!

(છંદ વિધાનઃ ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાગાગા)

સુનીલ શાહ

હું એટલું માંગુ કે તું હરપળ મળે

આંખો ઉઘાડું ને કદી ઈશ્વર મળે.

પરવા નથી કરતો હવે આ આંસુની,

છો દર્દ આવી, મન ભરી પળપળ મળે.

જો, આ તડપ, ઘૂટન, ને પીડાસમ સફર,

કોઈને જળ તો કોઈને મૃગજળ મળે.

આપે જો કારણ તો વિરહનું આપજે,

ચાતક સમી કોઈ નજરનું બળ મળે.

ગઝલો ફરી પાછી લખાશે યાદની,

એથી ભલે સમજણ યા તો અટકળ મળે.

(ગાગાલગા ગાગાલગા ગાગાલગા)

ચાલ આકાશમાં ઊડીને આવીએ,

એક તારાને તો ચૂમીને આવીએ.

જૂની છે એ ખબર, ચાંદમાં દાગ છે,

દોસ્ત! એ પૂર્વગ્રહ મૂકીને આવીએ.

કેમ નડતર થયું ચાંદને મારગે,

એ ગ્રહણને જરા પૂછીને આવીએ.

ભોંય ભેગાં થયા આપણાં સ્વપ્ન સૌ,

લાગણીના બળે ઊઠીને આવીએ.

રોજની આ તડપ, ને વ્યથાની કથા,

થાય છે, આ બધું ભૂલીને આવીએ.

(ગાલગા ગાલગા ગાલગા ગાલગા)

                                           સુનીલ શાહ

છોડી દે તું, એ દર્પણ છે,

દિલની એને ક્યાં સમજણ છે ?

જે સળગે છે ભીતર એ તો,

કોઈ પીડાનું કારણ છે.

જોયું તારી આંખોમાં જે,

પળપળ અવઢવનું પ્રકરણ છે.

જોઉં દુનિયા જૂના ચશ્મે,

ભ્રમણા છે કે આ ઘડપણ છે ?

આવે છે ઘરમાં એક કોયલ,

જાણે સૌ સાથે સગપણ છે !

(ગાગાગા ગાગા ગાગાગા)

સુનીલ શાહ

ચાલ પાછો પ્રહાર કર આજે,

ને સળગતો વિચાર કર આજે.

ફૂલનો હાર ગૂંથી બેઠો છું,

પ્રેમનો એકરાર કર આજે.

રેતથી ઘર બનાવીને જો તું,

કાલનો એતબાર કર આજે.

આમ તારા નયનને ના ભીંજવ,

સાંજને તું સવાર કર આજે.

હાથમાં તો મહેંદી લાગી છે,

પ્રીત છે, તો *કરાર કર આજે.

(ગાલગા ગાલગાલ ગાગાગા)

સુનીલ શાહ

(*કરાર–કબૂલાત)

શબ્દને ઢાળી ગવાતું હોય છે,

મૌનને માણી લખાતું હોય છે.

જન્મ કે મૃત્યુ સહજ ક્યાં હોય છે?

હર વખત તેમાં રડાતું હોય છે.

યાદ આવે તું વરસતા વાદળે,

ને મીઠું સપનું મઢાતું હોય છે.

કોતરે છે ટાંકણું સંજોગનું,

એટલે જીવન ઘડાતું હોય છે.

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા)

કાલની ચિંતા કરીએ, આજનું શું?

ભીતરેથી ઊઠતા એ સાદનું શું?

મોતનું તો આવવું ક્યાં નક્કી છે પણ,

તારલા ખરતાં રહે તો આભનું શું?

સાવ વિખૂટા થઈ જઈએ મંઝિલથી,

તો નજાકતથી વળગતી આશનું શું?

કીધું છે યમરાજને તું આવ જલદી,

મૂળિયાં છૂટી ગયા છે, ડાળનું શુ?

તારી કવિતાનું તો વળગણ છે મને, પણ

કાફિયે સંતાઈ બેઠા રાઝનું શું?

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા)

તમારે આંગણે હું ચપટી ધૂળ લાવ્યો છું

ઘસીને આમ તો ધરતીનું મૂળ લાવ્યો છું

અમારી આત્મકથા એકવાર સાંભળજો

હતી જે લાગણીઓ તેનું શૂળ લાવ્યો છું

વડીલો અને મીત્રો,

        આપ સૌ સમક્ષ મારી કવીતાઓ મુકવાનો આ સાથે પ્રારંભ કરું છું. અલબત્ત આ બ્લોગ અલગ હેતુથી શરુ કર્યો છે. મારી રુચી ગઝલ સર્જન તરફ વધારે રહી છે. ગઝલો નીયત બંધારણ–છંદમાં લખતાં લખતાં હું જે ભુલો કરું છું તે ભુલો તરફ જાણકારોએ આંગળી ચીંધતા રહેવાનું છે. મારી કોઈપણ કૃતી સંપુર્ણ છે એવો દાવો હું કરીશ નહીં પણ તેને વધુ સારી બનાવવા માટે તેની ખામીઓ બાબતે મને સંકોચ રાખ્યા વગર બેધડક સુચનો કરવા વીનંતી છે. જે તે કૃતીની નીચે કોમેન્ટ બોક્ષમાં શું ન ગમ્યું, કઈ પંક્તી કે શેર નબળો લાગ્યો યા કયો શબ્દ બંધબેસતો લાગતો નથી અથવા આ શબ્દને બદલે પેલો શબ્દ વધુ સારો લાગે. તદુપરાંત આ પંક્તી જો આ રીતે લખી હોય તો વધુ સારુ લાગે તેવું માર્ગદર્શન મને મળતું રહે તે આ બ્લોગનો મુખ્ય હેતુ છે. આ પ્રકારનો આ પ્રથમ બ્લોગ હશે તેમ માનું છું. અન્ય નવોદીતો અહીની ચર્ચા પરથી નવી નવી જાણકારી મેળવી  પોતાના કાવ્યસર્જનને વધુ અસરકારક બનવી શકે તે બીજો હેતુ છે. હું માનું છું કે નબળી, ભુલ ભરેલી રચનાઓ પર પણ ‘વાહ વાહ‘ મળતી રહે અને કવી છેતરાતો રહે એ કરતાં ભલે કોઈ કાન આમળીને ભુલો બતાવે–સુધારાવે તો સાહીત્યની કુસેવા થતી અટકે.        આશા રાખું છું કે, જાણકાર વડીલો અને મીત્રો  તરફથી મને હુંફ મળતી રહેશે..મારો સીધો સંપર્ક  sunras2226@yahoo.co.in પર સાધી શકશો. 

                                સુનીલ શાહના વંદન

                                                              ,