આમ ડૂમાને બ્હાર લઈ આવો.

આજ, સંવેદના ચકાસી લઉં,

લાગણી પર પ્રહાર લઈ આવો.

કેટલાં જન્મની તરસ છે, આ ?

એક ઝરણું ધરાર લઈ આવો.

વાહ્ સુનીલભાઈ,

ખૂબ સરસ.

રાજેન્દ્ર ધવલરાજગીરા,બોસ્ટન

બસ બીજી આવી જ ગઝલ લઈ આવો ….!!

લાગણી પર પ્રહાર લઈ આવો.

કેટલાં જન્મની તરસ છે, આ ?

એક ઝરણું ધરાર લઈ આવો.
———————
આ બે શેર બહુ જ ગમ્યા .

ભાવોની ઉછળકુદ વીના સ્વસ્થતાથી મુકાયેલી વાત. કાવ્યમાં ઉર્મીતત્ત્વ પણ આ રીતે સ્વસ્થતાથી પ્રગટી શકે છે. કવીનું તાટસ્થ્ય આમ જ ઓળખાય.

સર્જક ‘દશાંગુલ ઉર્ધ્વ’ રહીને જ વ્યક્ત થાય ત્યારે “સાધારણીકરણ” પણ આપોઆપ થઈ જાય છે. કાવ્ય તમારી “અંગત’બાબત બનવામાંથી બચી જાય છે, આ સાધારણીકરણ દ્વારા જ.
ધન્યવાદ. આમ જ (પ્રજ્ઞાજીએ કહ્યા મુજબ):

કહેવાનું મન થાય કે આવી ગઝલ્
ફરી ઓન લાઈન પર લઈ આવો !