સહારોય કાફી..!
અમારે તો બસ, એ સહારોય કાફી,
કે, સૂરજ નહીં તો સિતારોય કાફી !
જરૂરી નથી કે, પ્રણય હોય વાચાળ,
હૃદયથી થતો એક ઈશારોય કાફી !
ભરી આશ ખોબે, અમે ઊભા કાંઠે,
આ જળ સાથે, થોડો પનારોય કાફી !
કસોટી ક્યાં ઓછી છે, આ જિંદગીમાં ?
સફળ થાવા, નક્કર વિચારોય કાફી !
દિશાઓ બધી જો ફરી જાય તો શું ?
ધરા પર અમારો ઈજારોય કાફી !
સુનીલ શાહ
આદરણીય ડૉ.મહેશ રાવલની એક ગઝલ..
અમારે, અમારા વિચારો ય કાફી
સમંદર નહીં, તો કિનારો ય કાફી !
પરથી પ્રેરાઈને આ ગઝલ લખવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. એ જ રદીફ અને લગભગ એ જ કાફિયા વાપર્યા છે. મહેશભાઈનો આભાર. તેમની આ રચના નીચેની લીંક પરથી માણી શકશો.
http://navesar.wordpress.com/page/3/
Comment by sunil — March 13, 2008 @ 3:00 pm
nice one…suraj n ebadale sitaro kafi…
bahu satisfaction sara nahi ho…
just..writng..a nice gazal…..
Comment by nilam — March 13, 2008 @ 3:58 pm
મહેશભાઈની ગઝલ આગળ વાંચીને માણી જ હતી એટલે ગઝલ વાંચતા વાંચતા ઘણી જાણીતી લાગી… પછી તમારી કોમેન્ટ જોઈ ત્યારે બરાબર ખ્યાલ આવ્યો.
ખરેખર ખૂબ જ સુંદર ગઝલ બની છે સુનીલભાઈ… અભિનંદન!
Comment by ઊર્મિ — March 13, 2008 @ 4:10 pm
સુનિલભાઈ, આ શેર ગમ્યાઃ
અમારે તો બસ, એ સહારોય કાફી,
કે, સૂરજ નહીં તો સિતારોય કાફી!
જરૂરી નથી કે, પ્રણય હોય વાચાળ,
હૃદયથી થતો એક ઈશારોય કાફી!
હું લખતો હોત તો હૃદયથી ને બદલે કદાચ નજરથી થતા ઈશારાને કાફી લખ્યો હોત
Comment by હેમંત પુણેકર — March 13, 2008 @ 5:16 pm
સુંદર ગઝલ
બસ,આમ સ-રસ ગઝલો લખતાં રહો !
અભિનંદન !
Comment by ડો.મહેશ રાવલ — March 13, 2008 @ 5:31 pm
સરસ ગઝલ
આ વધુ ગમી
કસોટી ક્યાં ઓછી છે, આ જિંદગીમાં ?
સફળ થાવા, નક્કર વિચારોય કાફી !
રદીફ અને કાફિયા અંગે સંદર્ભ આપ્યો તેથી બન્નેનું સારુ લાગ્યું.
જરૂરી નથી કે, પ્રણય હોય વાચાળ,
હૃદયથી થતો એક ઈશારોય કાફી !
આ શેર વાચી ઈશ્કે હક્કનો ખ્યાલ આવ્યો…આમેય રાગ કાફીમા તેને ખાસ સ્મરાય છે…જેવું કે આ ભક્ત સુરદાસનું ભજન
आजु हो निसान बाजै, नंद जू महर के ।आनँद-मगन नर गोकुल सहर के ॥
आनंद भरी जसोदा उमँगि अंग न माति, अनंदित भई गोपी गावति चहर के ।
दूब-दधि-रोचन कनक-थार लै-लै चली, मानौ इंद्र-बधु जुरीं पाँतिनि बहर के ॥
आनंदित ग्वाल-बाल, करत बिनोद ख्याल, भुज भरि-भरि अंकम महर के ।
आनंद-मगन धेनु स्रवैं थनु पय-फेनु, उमँग्यौ जमुन -जल उछलि लहर के ॥
अंकुरित तरु-पात, उकठि रहे जे गात, बन-बेली प्रफुलित कलिनि कहर के ।
आनंदित बिप्र, सूत, मागध, जाचक-गन, अमदगि असीस देत सब हित हरि के ॥
आनँद-मगन सब अमर गगन छाए पुहुप बिमान चढ़े पहर पहर के ।
सूरदास प्रभु आइ गोकुल प्रगट भए, संतनि हरष, दुष्ट-जन-मन धरके ॥
Comment by pragnaju — March 13, 2008 @ 6:50 pm
દિશાઓ બધી જો ફરી જાય તો શું ?
ધરા પર અમારો ઈજારોય કાફી !
આ શેર બહુ જ ગમ્યો.
Comment by સુરેશ જાની — March 14, 2008 @ 2:09 am
સુનીલભાઈ, ઘણી સ-રસ ગઝલ છે.
Comment by Dipti Patel 'Shama" — March 14, 2008 @ 3:01 am
જરૂરી નથી કે, પ્રણય હોય વાચાળ,
હૃદયથી થતો એક ઈશારોય કાફી !
બહુ જ સરસ ગઝલ છે.
Comment by Ketan Shah — March 14, 2008 @ 3:21 am
જરૂરી નથી કે, પ્રણય હોય વાચાળ,
હૃદયથી થતો એક ઈશારોય કાફી !
ભરી આશ ખોબે, અમે ઊભા કાંઠે,
આ જળ સાથે, થોડો પનારોય કાફી !
વાહ શું ઉમદા વિચારો છે. keep it up…
Comment by ચંદ્રકાન્ત — March 14, 2008 @ 7:36 am
ખૂબ સરસ.મારા જેવાને પણ સનજાય તેવી સરળ.
Comment by Harnish Jani- — March 14, 2008 @ 2:10 pm
સરસ ગઝલ.
સાચું કહું તો આખી ગઝલમાં હકારત્મક્તાનો સૂર સંભળાય છે. જિંદગીમાં કસોટી તો હોય જ, પણ નક્કર વિચારો હશે તો અંતે સફળતા તો મળશે જ. નિરાશાઓ દૂર કરવા માટે સાહિત્ય મહત્ત્વનો ભાગ ભજવી શકે છે.
જનક નાયક
Comment by જનક નાયક — March 19, 2008 @ 6:23 pm
સુંદર ગઝલ… બધા શેર સારા થયા છે અને છંદ પણ સાફ છે…
Comment by વિવેક ટેલર — March 22, 2008 @ 1:03 pm