મુક્તક
તમારે આંગણે હું ચપટી ધૂળ લાવ્યો છું
ઘસીને આમ તો ધરતીનું મૂળ લાવ્યો છું
અમારી આત્મકથા એકવાર સાંભળજો
હતી જે લાગણીઓ તેનું શૂળ લાવ્યો છું
November 16th 2007
6 Comments »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
તમારે આંગણે હું ચપટી ધૂળ લાવ્યો છું
ઘસીને આમ તો ધરતીનું મૂળ લાવ્યો છું
અમારી આત્મકથા એકવાર સાંભળજો
હતી જે લાગણીઓ તેનું શૂળ લાવ્યો છું
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
સરસ મુક્તક છે સુનિલભાઈ! છંદ આ જ છે ને?
લગાલ ગાલલગા ગાલગાલ ગાગાગા
sundar sharuaat.
gujarati language select karine paN gujarati maa type thatu nathi. te baabate jaraa jojo!
Comment by હેમંત પુણેકર — November 16, 2007 @ 12:27 pm
હવે પાછુ બરાબર type થાય છે! reproduceable bug નથી!
Comment by હેમંત પુણેકર — November 16, 2007 @ 12:28 pm
સ્વાગત છે સુનીલભાઈ..આગે બઢો. કવીતા શીખવાનો આ નવતર અભીગમ ગમ્યો.
Comment by Devanshu — November 16, 2007 @ 12:38 pm
બહુ સુ;દર ભાવ , સુ’દર રીતે રજુ કર્યા છે.ખૂબ ગમ્યુ’.
Comment by harnish — November 16, 2007 @ 1:41 pm
એમ તો જોકે તમે નવા તો બિલકુલ નથી સુનીલભાઈ, પણ ઓફિસીયલી… ગુજરાતી બ્લોગ-જગતમાં તમારું હાર્દિક સ્વાગત!
બ્લોગ માટે અભિનંદન !
Comment by Urmi — November 16, 2007 @ 3:35 pm
સરસ મુક્તક
તમારી ધૂળ-વતનની ધૂળ શર આંખો પર
આદીલ સાહેબ કહે છે તેમ
વતનની ધૂળથી માથુ ભરી લઉં ‘આદિલ’,
અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે.
હા વતનની ધૂળ ખાવા જાઉં પાછો દોસ્તો,
પ્લેનની જ્યારે ટિકિટ સસ્તી મળે ઈ-મેલમાં.
પણ હવે તો બ્લોગમાં તુરત મળે!
અમારી આત્મકથા એકવાર સાંભળજો
મને તો આપણી આત્મકથા લાગે છે!
કવીતાનો ‘ક’ છે તો સારું
સારા કામમા સુનીલનો ‘સ’ વપરાય છે
Comment by pragnaju — November 17, 2007 @ 4:08 pm